پترومتالز بررسی کرد: آخرین وضعیت بازار جهانی اسلب/ تلاش چینی‌ها برای پر کردن جای خالی اسلب فولادی ایران

به گزارش پترومتالز، بازار ورق گرم در آسیا در هفته گذشته به روند صعودی پرشتاب خود ادامه داد. قیمت ورق گرم صادراتی چین از نوع SS400 با جهشی ۵ دلاری نسبت به هفته قبل، به محدوده ۴۸۵ تا ۵۰۵ دلار به ازای هر تن بر مبنای فوب رسید. این افزایش که در ظاهر متأثر از بهبود نسبی قیمت‌های داخلی چین و رشد ارزش یوآن در برابر دلار به نظر می‌رسید، اما ریشه‌های عمیق‌تری در تغییر استراتژی تولیدکنندگان چینی داشت.

کارخانه‌های فولاد چین که به دلیل وضع عوارض ضددامپینگ سنگین از سوی ویتنام و سایر کشورهای جنوب شرق آسیا، فروش ورق گرم خود را با موانع جدی مواجه می‌دیدند، به تدریج بخش قابل توجهی از ظرفیت تولید خود را از ورق گرم به اسلب تغییر کاربری داده بودند. این تغییر رویکرد که با هدف پر کردن خلأ ناشی از حذف عرضه ۲٫۸۴ میلیون تنی فولاد میانی ایران از بازارهای جنوب شرق آسیا صورت می‌گرفت، به طور همزمان دو پیامد مهم در بازار ورق گرم بر جای گذاشت: نخست آنکه عرضه ورق گرم چین در بازارهای صادراتی به طور محسوسی کاهش یافت و دوم آنکه قیمت تمام‌شده ورق گرم به دلیل رقابت بر سر ظرفیت‌های باقی‌مانده تولید، افزایش پیدا کرد.

در بازار واردات ویتنام به‌عنوان نبض تپنده تقاضای جنوب شرق آسیا، قیمت ورق گرم از نوع SAE1006 با جهشی خیره‌کننده معادل ۳۲٫۵ دلار در تنها یک هفته، به کانال ۵۷۵ تا ۵۸۰ دلار به ازای هر تن بر مبنای سی‌اف‌آر صعود کرد. پیشنهادات ورق گرم اندونزی و هند نیز با عبور از مرز روانی ۶۰۰ دلار، به ترتیب در سطوح ۶۰۵ تا ۶۱۰ دلار و ۶۱۰ تا ۶۱۵ دلار به ازای هر تن مطرح می‌شدند. با این حال، نکته قابل تأمل در بازار ویتنام، شکاف عمیق میان قیمت‌های پیشنهادی فروشندگان و توان یا تمایل خریداران به پذیرش این ارقام بود. منابع بازار تأکید کردند که “هیچ معامله واقعی در سطوح بالای ۶۰۰ دلار به ثبت نرسیده است و مصرف‌کنندگان نهایی قاطعانه در برابر این افزایش قیمت‌ها مقاومت می‌کنند.” این مقاومت در حالی صورت می‌گرفت که بازار در آستانه اعلام قیمت‌های جدید کارخانه‌های داخلی ویتنام قرار داشت و گمانه‌زنی‌ها از یک افزایش دو رقمی دیگر در این قیمت‌ها حکایت می‌کرد. فعالان بازار پیش‌بینی می‌کردند که قیمت‌های داخلی جدید، سطح مقاومت خریداران در برابر واردات را محک جدی‌تری خواهد زد.

در اروپا، بازار ورق گرم روایتی متفاوت اما به همان اندازه پیچیده را تجربه می‌کرد. در حالی که کارخانه‌های یکپارچه فولاد در شمال اروپا با استناد به افزایش سرسام‌آور هزینه‌های برق ناشی از بحران انرژی در خاورمیانه و همچنین رشد قیمت اسلب وارداتی، قیمت‌های پیشنهادی خود را برای تحویل در ماه جولای تا سطوح ۷۵۰ تا ۷۷۰ یورو به ازای هر تن درب کارخانه بالا برده بودند، بازار نقدی کاملاً در سکون و رکود فرورفته بود. خریداران اروپایی که در ماه‌های پیشین و در واکنش به نگرانی از اجرایی‌شدن رژیم جدید تجاری اتحادیه اروپا از ابتدای جولای، انبارهای خود را تا سقف ظرفیت از محصولات داخلی و وارداتی پر کرده بودند، اکنون هیچ نیازی به ورود به بازار و ثبت سفارشات جدید احساس نمی‌کردند.

در آلمان، قیمت‌های قابل معامله ورق گرم به محدوده ۷۰۰ تا ۷۱۰ یورو به ازای هر تن درب کارخانه عقب‌نشینی کرده بود و این در حالی بود که کارخانه‌ها همچنان بر قیمت‌های بالاتر پافشاری می‌کردند. در ایتالیا نیز وضع به همین منوال بود و قیمت‌های قابل معامله در کانال ۷۰۰ تا ۷۱۰ یورو تثبیت شده بود. تحلیلگران به این نکته اشاره کردند که “همه منتظر روشن‌شدن جزئیات تدابیر حفاظتی جدید هستند و این انتظار ممکن است تا پایان ماه می ادامه یابد.” این تدابیر که بر اساس توافق موقت شورای اروپا و پارلمان اروپا، جایگزین سیستم سهمیه‌بندی تعرفه‌ای فعلی خواهند شد، پیش‌بینی می‌شود حجم کلی سهمیه‌های وارداتی را تا حدود ۴۷ درصد نسبت به سال ۲۰۲۴ کاهش داده و عوارض خارج از سهمیه را از ۲۵ درصد به ۵۰ درصد افزایش دهند. این تغییرات بنیادین، معادلات واردات ورق گرم از ترکیه، هند، الجزایر و سایر مبادی را به کلی دگرگون خواهد کرد و به همین دلیل، هم خریداران و هم فروشندگان ترجیح می‌دهند تا زمان انتشار جزئیات کامل سهمیه‌های کشوری، دست از معامله کشیده و به تماشای تحولات بنشینند.

در بازار اسلب که می‌توان آن را قلب تپنده و پیش‌نیاز اصلی تولید ورق‌های گرم در کارخانه‌های نورد اروپا و آسیا دانست، بحران خاورمیانه عمیق‌ترین و ماندگارترین زخم را بر پیکره عرضه جهانی وارد کرده بود. حذف تقریباً کامل محموله‌های اسلب ایران از مسیرهای تجارت دریایی، که پیشتر سهمی ۷۰ درصدی از بازار واردات فولاد میانی جنوب شرق آسیا را در اختیار داشتند، خلأ عظیمی ایجاد کرده بود که سایر عرضه‌کنندگان نظیر چین، برزیل و حتی روسیه به سختی قادر به پر کردن کامل آن بودند. آخرین قیمت ثبت‌شده برای اسلب صادراتی ایران پیش از بحران، در ۲۵ فوریه، در محدوده ۴۲۶ تا ۴۳۰ دلار به ازای هر تن فوب بود و اکنون این منبع ارزان‌قیمت به طور کامل از بازار حذف شده است.

در ایتالیا که یکی از مهم‌ترین قطب‌های مصرف اسلب وارداتی در اروپا به شمار می‌رود، قیمت اسلب وارداتی از آسیا با افزایشی محسوس به محدوده ۶۰۰ تا ۶۲۰ دلار به ازای هر تن بر مبنای سی‌آی‌اف رسید. منابع بازار تأکید داشتند که “پیشنهادات زیر ۶۰۰ دلار دیگر در بازار وجود خارجی ندارد و بیشتر فعالیت‌های وارداتی به محموله‌های با موعد تحویل در ماه جولای محدود شده است.” این افزایش قیمت مواد اولیه، بلافاصله خود را در بازار محصول نهایی یعنی ورق‌های ضخیم فولادی نشان داد و قیمت این محصول در جنوب اروپا را به محدوده ۷۵۰ تا ۷۸۰ یورو به ازای هر تن رساند که نسبت به بازه زمانی پیش از آغاز بحران در ۲۸ فوریه، افزایشی ۵۰ یورویی را نشان می‌داد.