چین با سخت‌گیری بیشتر در قوانین جایگزینی ظرفیت تولید، به جنگ مازاد عرضه و رقابت فرسایشی در صنعت فولاد می‌رود

به گزارش پترومتالز، وزارت صنعت و فناوری اطلاعات چین با انتشار نسخه نهایی و سخت‌گیرانه‌تر «طرح جایگزینی ظرفیت تولید فولاد»، گام بلندی در راستای مقابله با بحران مازاد عرضه و نجات این صنعت از رقابت‌های مخرب درون‌گروهی برداشته است. این طرح جدید که هم‌راستا با پیش‌نویس منتشر شده در اکتبر گذشته تدوین شده است، نشان‌دهنده نگرانی عمیق سیاست‌گذاران پکن نسبت به تداوم عرضه مازاد، افت شدید سودآوری، فشار فزاینده برای کربن‌زدایی و تنش‌های تجاری در بازارهای جهانی است.

بر اساس قوانین تازه ابلاغ‌شده، از این پس قانون بازی برای فولادسازان چینی تغییر بنیادینی خواهد کرد. در سطح ملی، نسبت جایگزینی ظرفیت تولید فولاد نباید کمتر از ۱.۵ به ۱ باشد؛ به این معنا که برای احداث هر واحد ظرفیت جدید، باید یک و نیم برابر آن از ظرفیت‌های فرسوده و قدیمی کاسته شود. شینی شن (Xinyi Shen)، مشاور ارشد مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک، در این باره معتقد است که این قانون جدید، شرکت‌ها را ملزم می‌کند تا برای اجرای پروژه‌های تازه‌تاسیس، کاهش بسیار چشمگیرتری در ظرفیت خالص تولید خود در مناطق دیگر اعمال کنند.

با این حال، پکن برای پیشبرد اهداف کلان خود در زمینه یکپارچه‌سازی صنعت، مسیرهای جایگزینی را نیز در نظر گرفته است. برای شرکت‌هایی که تن به ادغام و سازماندهی مجدد می‌دهند، این نسبت با کمی ارفاق، ۱.۲۵ به ۱ تعیین شده است. اما شاید یکی از مهم‌ترین بخش‌های این طرح، پایان دادن به معاملات سهمیه تولید میان شرکت‌های مستقل باشد. طبق دستورالعمل جدید، مبادله ظرفیت میان شرکت‌های مختلف به تدریج متوقف خواهد شد و پس از یک دوره گذار دو ساله، انتقال ظرفیت تنها از مسیر ادغام‌های بزرگ و تجدید ساختارهای شرکتی امکان‌پذیر خواهد بود. این محدودیت، راه را بر روی خرید و فروش‌های غیرواقعی سهمیه‌های راکد می‌بندد.

در کنار این محدودیت‌های سخت‌گیرانه، دولت چین هوشمندانه تلاش کرده است تا از اعمال سقف تولید کورکورانه و یکسان برای تمامی پروژه‌ها اجتناب کند. به گفته شینی شن، قوانین متمایز و تشویقی برای پروژه‌های متمرکز بر تولید فولاد با کوره‌های قوس الکتریکی (EAF)، فولادهای ویژه (آلیاژی و خاص) و متالورژی هیدروژنی نشان می‌دهد که هدف اصلی پکن، هدایت سرمایه‌گذاری‌ها به سمت فناوری‌های کم‌کربن و دوست‌دار محیط‌زیست است.

این سیاست‌های انقباضی و هدفمند در واقع حلقه مکملی برای تلاش‌هایی است که از آوریل گذشته و با هدف مبارزه با رقابت‌های فرسایشی و مخرب (Involution-style competition) در بخش فولاد چین آغاز شده بود. اکنون چین با اعمال کنترل‌های دقیق‌تر، بررسی مکانیسم‌های نوین مدیریت ظرفیت و ایجاد هماهنگی عمیق‌تر میان دولت، صنعت و بنگاه‌های اقتصادی، در تلاش است تا صنعت فولاد خود را از گرداب حاشیه‌سودهای ناچیز و تولیدات آلاینده نجات داده و به سمت بازاری متعادل‌تر و سبزتر هدایت کند.