به گزارش پترومتالز، مدیرعامل شرکت ورق‌خودرو چهارمحال و بختیاری، سیستم‌محوری را یکی از مهم‌ترین الزامات تحقق بهره‌وری دانست و گفت: زمانی که دانش و تجربه کارکنان در قالب فرآیندها و سیستم‌های مشخص تثبیت شود، وابستگی سازمان به افراد کاهش یافته و زمان و انرژی کارکنان از امور تکراری و کم‌ارزش به سمت فعالیت‌های ارزش‌آفرین هدایت خواهد شد.

حمید شجاعی مدیرعامل شرکت ورق خودرو در پنجمین همایش بهره‌وری این شرکت با تأکید بر ضرورت عبور سازمان‌ها از روش‌های فردمحور به فرآیندهای سیستمی اظهار کرد: شاه‌کلید بهره‌وری، سیستم است و سیستم به سازمان کمک می‌کند انرژی و زمان،به‌عنوان دو سرمایه ارزشمند هر مجموعه، به شکل هدفمند مدیریت و به ارزش تبدیل شوند.

وی افزود: برای دستیابی به بهره‌وری پایدار، باید فعالیت‌ها تا حد امکان از وابستگی به افراد خارج شده و در قالب سیستم‌های مشخص، الزامات سیستم‌های مدیریت کیفیت و دستورالعمل‌های روشن تعریف شوند.

شجاعی با اشاره به آثار سیستماتیک شدن فعالیت‌ها تصریح کرد:نخستین پیامد برخورداری از یک سیستم کارآمد، تبدیل تجربه و دانش موجود در سازمان به روش‌های مشخص و دستورالعمل‌های قابل اتکاست و زمانی که انجام امور بر مبنای فرآیند و دستورالعمل صورت گیرد،سازمان کمتر نیازمند تصمیم‌گیری‌های لحظه‌ای خواهد بود.

مدیرعامل شرکت ورق‌خودرو ادامه داد: بخش قابل توجهی از زمان و انرژی کارکنان ممکن است در شرایط غیرسیستمی صرف آزمون و خطا و تصمیم‌گیری‌های تکراری شود؛ در حالی که استقرار فرآیندهای مشخص می‌تواند این اتلاف‌ها را کاهش داده و ظرفیت کارکنان را برای تمرکز بر فعالیت‌های مهم‌تر و ارزش‌آفرین آزاد کند.

وی با بیان اینکه سیستمی شدن امور، نقشی محوری و کلیدی در ارتقای بهره‌وری دارد، خاطرنشان کرد: سازمانی که فعالیت‌های خود را بر اساس تفکر سیستمی تنظیم کرده باشد، در مواجهه با مسائل و تصمیم‌های روزمره از یک چارچوب مشخص برخوردار است و این موضوع علاوه بر تسهیل تصمیم‌گیری، انتقال تجربه و دانش را نیز بهبود می‌بخشد.

شجاعی آموزش و بهبود روش‌ها را دو مؤلفه مهم دیگر در مسیر نهادینه‌سازی بهره‌وری عنوان کرد و گفت:اگر قرار است بهره‌وری در سازمان توسعه پیدا کند، باید هم‌زمان روی انسان و سیستم سرمایه‌گذاری کنیم؛ دانش و تجربه کارکنان را ارتقا دهیم و از سوی دیگر، این دانش را در فرآیندها و سیستم‌های سازمانی تثبیت کنیم.

وی تأکید کرد: بهره‌وری یک پروژه کوتاه‌مدت نیست که با اجرای چند اقدام به پایان برسد، بلکه مسیری مستمر برای بهتر انجام دادن کارهاست و تحقق آن نیازمند بازنگری دائمی در روش‌ها، یادگیری از تجربه‌ها و حرکت مستمر در مسیر بهبود است.